Ćwiczysz odmianę ser (soy, eres, es, somos, sois, son) w zdaniach o pochodzeniu (de + kraj), narodowości, zawodach (bez rodzajnika) oraz stałych cechach (ser + przymiotnik). Zdania twierdzące, pytające i przeczące.
Jestem z Polski.
Czy jesteś Hiszpanem?
Ona jest profesorką.
Jesteśmy wysocy i sympatyczni.
On jest lekarzem.
Jesteście studentami?
Oni są z Hiszpanii.
Nie jestem Polakiem, jestem Hiszpanem.
Yo soy alto.
Tú eres de España.
Ella es polaca.
Somos estudiantes.
Vosotros sois simpáticos.
Ellos son médicos.
¿Eres profesora?
Él es de Polonia y ella es de España.
Po czasowniku „ser”, gdy mówimy o zawodzie, zwykle nie używa się rodzajnika: „Soy médico”.
„Vosotros sois” to forma dla „wy” używana w Hiszpanii.
Do określania tymczasowego stanu używamy „ser”.
Nazwy narodowości w hiszpańskim piszemy wielką literą: „Español”.
Aby powiedzieć „Jestem z Polski”, używamy przyimka „de”: „Soy de Polonia”.
Forma „son” pasuje do „ellos/ellas/ustedes”.
W zdaniu „Ella es simpática” przymiotnik musi zgadzać się z rodzajem podmiotu.