Ćwicz mówienie o prawdopodobieństwie i niepewności w codziennych sytuacjach: creo/pienso/me parece/supongo/imagino vs negacja i „dudo que”; „quizá(s)/tal vez/a lo mejor/igual”; indicativo przy większej pewności i subjuntivo po negacji/dwuznaczności.
Myślę, że dziś nie pada.
Chyba przyjdę trochę później.
Wątpię, żeby on miał czas.
Być może Marta nie odpowiada, bo jest zajęta.
Me parece que es mejor llamar antes.
No pienso que sea una buena idea.
A lo mejor está enfermo.
supongo que llegas en metro, ¿no?
Po „a lo mejor” używamy czasownika w indicativo.
„No creo que” łączy się z indicativo.
„Quizá(s)” może występować z subjuntivo lub indicativo — zależnie od stopnia pewności.
„Igual” jest formalnym odpowiednikiem „tal vez”.
Zdanie „Dudo que es verdad” jest poprawne.
Po twierdzącym „Creo que” zwykle stosujemy subjuntivo.