Ćwiczysz wyjaśnianie możliwych przyczyn i przebiegu zdarzeń z przeszłości przy użyciu: debió/debía/debe de + infinitivo, puede haber + participio, puede que haya + participio oraz wyrażeń tiene pinta de, da la impresión de que.
On pewnie zgubił klucze w autobusie. (Użyj: 'debió de + infinitivo')
Możliwe, że już dotarli na lotnisko. (Użyj: 'puede que + pretérito perfecto de subjuntivo')
To wygląda na awarię zasilania. (Użyj: 'tiene pinta de')
Spóźniłem się; pewnie był korek. (Użyj: 'debió de')
On mógł zapomnieć wysłać maila. (Użyj: 'puede haber + participio')
Być może kurier się pomylił (w mieszkaniu). (Użyj: 'puede que + pretérito perfecto de subjuntivo')
Od rana nie odbierał; wygląda na to, że był zajęty. (Użyj: 'da la impresión de que')
On chyba musiał długo szukać części zamiennej. (Użyj: 'debió de + infinitivo')
‘Deber de + infinitivo’ wyraża przypuszczenie; w odniesieniu do przeszłości często używa się formy ‘debió de + infinitivo’.
‘Poder + infinitivo’ w formie ‘pudo + infinitivo’ zawsze oznacza przypuszczenie.
‘Puede que’ łączy się z ‘pretérito perfecto de subjuntivo’, gdy mówimy o niedawnych zdarzeniach.
Po ‘debe de’ nie używamy ‘haber + participio’.
‘Tiene pinta de’ i ‘da la impresión de que’ mogą wprowadzać przypuszczenie o przyczynie usterki.
W zdaniu ‘Puede que ha llegado tarde’ czas jest poprawny.
Konstrukcja ‘debe de’ bez przyimka ‘de’ zachowuje to samo znaczenie przypuszczenia.
‘Puede haber + participio’ pozwala mówić o możliwości, że coś wydarzyło się wcześniej.