Twierdzące i przeczące formy rozkazujące (tú, vosotros) bez zaimków; codzienne prośby i instrukcje.
Mów głośniej. [ty]
Nie mów teraz. [ty]
Zjedzcie kolację. [wy]
No comáis en el salón. (wy)
Napisz adres na kartce. [ty]
Nie pisz tutaj. [ty]
Otwórzcie okno. [wy]
Nie otwierajcie drzwi. [wy]
Mirad aquí, por favor.
No miréis el móvil durante la cena.
Esperad fuera un minuto.
No esperéis a Juan.
Habla con tu hermano.
No hables tan rápido.
Escribe aquí, por favor.
Comed despacio.
To zdanie jest poprawne: „Habla” to rozkaz kierowany do jednej osoby (tú).
W formie przeczącej dla „tú” dodajemy „no” i końcówkę -s do formy twierdzącej: np. „no hablas”.
„Comed” jest formą rozkazującą do jednej osoby (tú).
Dla „vosotros” w przeczeniu dodajemy „no” i końcówki -éis (dla czasowników -ar) oraz -áis (dla -er/-ir).
To zdanie jest poprawne: „No abráis la ventana” — prośba do grupy znajomych, by nie otwierali okna.
To zdanie jest poprawne: „No mirad la tele” — rozkaz przeczący dla „vosotros”.