Ćwicz nieregularne rozkazy (tú) – formy twierdzące i przeczące – oraz zmiany pisowni w przeczeniach. Zastosuj je w kontekście pytania o drogę i podróżowania.
Nie mów nic strażnikowi.
Powiedz kierowcy, dokąd jedziesz.
Nie idź tą alejką; jest niebezpieczna.
Ustaw się w kolejce tutaj.
Wyjdź wyjściem północnym.
Nie wychodź bez biletu.
Przyjdź na peron 2 i bądź cierpliwy.
Miej dokument przy sobie.
Nie płać kartą; zapłać gotówką.
No pongas el pie en la línea amarilla.
Haz una foto del mapa solo si te paras.
Ve por esta avenida hasta el río.
No vengas sin casco si vas en bici.
Pon el mapa en la mochila.
Ten el billete preparado en la taquilla.
Sé amable y pregunta al policía.
No hagas ruido en el andén.
Forma rozkazująca „tú” od „ir” to „ve”, a przecząca to „no vayas”.
W zdaniu „No pongas la mochila en el pasillo” użyto poprawnej przeczącej formy od „poner”.
Aby utworzyć rozkaz twierdzący „tú” od „ser”, mówi się „eres”.
Czasownik „pagar” w przeczącym rozkazie nie zmienia pisowni: powinno być „no pagas”.
Rozkaz „di” pochodzi od „decir” i jest nieregularny.
Forma „no salgas” jest niepoprawna, bo w przeczeniu powinno być „no sales”.