Użycie zaimków dopełnienia i zwrotnych w rozkazach: pozycja, akcentowanie przy łączeniu, kolejność dwóch zaimków i zmiana le/les→se; praktyka w instrukcjach domowych i obsłudze sprzętu.
Przynieś mi to do kuchni (do kolegi, tú).
Nie dawaj mi tego teraz (do kolegi, tú).
Proszę pokazać mi to na ekranie (do pani, usted).
Nie przekazujcie mu tego (do państwa, ustedes; „mu” = Juan).
Zamknij ją delikatnie (drzwi, do kolegi, tú; „ją” = la puerta).
Proszę przynieść mi to natychmiast (do pana, usted).
Pokażcie mi to na papierze (do was, vosotros).
Dámelo cuando termines.
No me lo des hasta mañana.
Muéstreme su DNI, por favor.
No me lo muestre en público.
Tráigamelo a la recepción.
No se lo entreguen a nadie.
Ciérrela con cuidado.
W rozkazie twierdzącym zaimki dołącza się do czasownika (np. „Dámelo”, „Muéstreme”, „Tráigamelo”).
W rozkazie przeczącym zaimki dołącza się po czasowniku (np. „No dámelo”).
Gdy występują dwa zaimki, kolejność to zawsze: celownik + biernik (np. „me lo”, „se la”).
Le/les zachowujemy przed „lo/la/los/las” (np. „le lo doy”).
W rozkazie twierdzącym „vosotros” z zaimkiem zwrotnym „os” opuszcza się -d (np. „sentad” + „os” → „sentaos”).
Z dołączonym zaimkiem w rozkazie często trzeba dodać akcent graficzny (np. „tráigamelo”, „muéstreme”).
Formy „No me lo muestre” i „No me lo muestres” różnią się stopniem formalności (usted vs tú).
W zdaniu „No se lo entreguen” „se” zastępuje „le/les” przed „lo”.