Zaawansowany zestaw słownictwa z zakresu wymiaru sprawiedliwości, postępowania karnego i administracyjnego oraz praw podstawowych w świecie hiszpańskojęzycznym.
W oskarżeniu prokuratura podtrzymała wszystkie zarzuty wobec oskarżonego.
Podczas rozprawy głównej sąd musi szanować zasadę domniemania niewinności.
Oskarżony zażądał zastosowania środka habeas corpus, twierdząc, że jego zatrzymanie jest bezprawne.
Wyrok nie jest jeszcze prawomocny, ponieważ obrona zapowiedziała apelację.
Po wyczerpaniu apelacji strona może wnieść skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego.
Sąd odrzucił wniosek o ułaskawienie, uznając, że nie zachodzą wyjątkowe okoliczności.
La empresa ha recurrido la resolución administrativa que le impuso una multa en el marco de un procedimiento sancionador.
Contra esta resolución administrativa no cabe recurso de apelación, pero sí recurso de reposición en vía administrativa.
La sentencia firme del Tribunal Supremo agota la vía judicial ordinaria, sin perjuicio del posible recurso de amparo ante el Tribunal Constitucional.
El ciudadano alega que la resolución administrativa vulnera sus derechos fundamentales reconocidos en la Constitución.
El recurso de apelación se interpone ante el órgano que dictó la resolución, pero lo resuelve el órgano judicial superior.
Wyrażenie „Estado de derecho” oznacza „państwo prawa”, czyli system, w którym także władze publiczne są związane prawem.
Termin „derechos fundamentales” w prawie hiszpańskim zawsze odnosi się wyłącznie do praw o charakterze socjalnym (np. prawo do mieszkania).
Zasada „presunción de inocencia” oznacza, że ciężar dowodu spoczywa na oskarżeniu, a nie na osobie imputado.
Środek „habeas corpus” służy przede wszystkim do zaskarżania wysokości kary przewidzianej w wyroku skazującym.
„Indulto” to akt łaski, który może zmienić lub znieść karę, ale nie kwestionuje winy stwierdzonej w prawomocnej „sentencia firme”.
Jeśli „sentencia” staje się „sentencia firme”, zazwyczaj nie można już wnosić zwykłych środków zaskarżenia, takich jak „recurso de apelación”.