Ćwiczenie zaawansowanych strategii czytania krytycznego po hiszpańsku: identyfikowanie tezy, argumentów, kontrargumentów, refutacji i konkluzji oraz ocena jakości dowodów, logiki i ewentualnych uprzedzeń autora.
Główna teza autora jest jasno sformułowana już w pierwszym akapicie.
Autor przedstawia kilka argumentów, ale nie dostarcza przekonujących dowodów, które by je wspierały.
Tekst zawiera wyraźny kontrargument, który jednak zostaje później skutecznie obalony.
Punkt widzenia autora jest wyraźnie kształtowany przez jego polityczne uprzedzenia.
W swoim rozumowaniu autor popełnia kilka poważnych błędów logicznych.
Aunque la tesis es interesante, el artículo carece de coherencia y los párrafos parecen desconectados.
Las premisas del razonamiento no se apoyan en evidencia empírica, sino en intuiciones personales.
En la conclusión, el autor exagera el alcance de sus resultados y eso introduce una falacia.
A primera vista, el artículo parece equilibrado, pero un análisis detallado revela un fuerte sesgo ideológico.
El punto de vista del autor se presenta como neutral, pero la selección de ejemplos no es nada inocente.
W tekście po hiszpańsku „tesis” odnosi się do głównego twierdzenia autora, a nie do każdego pojedynczego argumentu.
W hiszpańskich tekstach akademickich słowo „evidencia” zwykle oznacza osobistą opinię autora, a nie dane empiryczne.
Określenia „coherencia” i „cohesión” opisują dokładnie to samo zjawisko w analizie tekstu.
Jeśli autor po hiszpańsku pisze „desde mi punto de vista”, sygnalizuje wyraźnie swój subiektywny punkt widzenia.
Termin „falacia” w hiszpańskim tekście argumentacyjnym odnosi się do szczególnie przekonującego argumentu.
Kiedy w artykule po hiszpańsku mówi się o „sesgo de confirmación”, chodzi o skłonność do wyszukiwania tylko informacji potwierdzających wcześniejsze przekonania.