Poćwicz formułowanie argumentów, kontrargumentów i wniosków w stylu hiszpańskiej rozprawki naukowej, używając typowych wyrażeń spajających wywód.
Z perspektywy krytyki społecznej (spójnik: „z innego punktu widzenia”) nierówności cyfrowe nie mogą być postrzegane jedynie jako problem techniczny.
Wspomniane wyniki, wspierając główną tezę, nie wykluczają istnienia innych mechanizmów wyjaśniających (użyj: „w poparciu tej tezy”).
Choć prawdą jest, że badanie obejmuje ograniczoną próbę, pozwala ono zarysować istotne tendencje.
Wobec tego stanowiska (użyj: „frente a…”) perspektywa interdyscyplinarna podkreśla konieczność łączenia metod ilościowych i jakościowych.
Konsekwencją utrzymywania się tej tendencji jest dalsza polaryzacja debaty publicznej (użyj: „w konsekwencji”).
Im bardziej system reaguje na potrzeby lokalne, tym bardziej wzrasta jego legitymizacja (użyj: „w takiej mierze, w jakiej…”).
Si bien es cierto que la globalización ha facilitado el intercambio de conocimientos, también ha acentuado las asimetrías entre centros y periferias académicas.
En apoyo de esta tesis, diversos metaanálisis señalan que los programas de intervención temprana reducen significativamente el abandono escolar.
Frente a esta postura, los enfoques decoloniales cuestionan la pretendida neutralidad del conocimiento científico.
Esta afirmación se ve matizada por el hecho de que los datos proceden exclusivamente de contextos urbanos.
De ahí que los responsables políticos deban evitar extrapolaciones apresuradas a otros ámbitos.
Wyrażenie „en apoyo de esta tesis” typowo wprowadza dane lub argumenty, które wzmacniają wcześniej sformułowaną tezę.
„Cabe objetar que” to neutralne wprowadzenie nowej perspektywy, bez sugerowania sprzeciwu wobec poprzednich tez.
Wyrażenia „no obstante” i „en consecuencia” pełnią w tekście tę samą funkcję, bo oba wprowadzają skutek.
Struktura „de ahí que” zwykle wymaga trybu łączącego (subjuntivo) w zdaniu następującym po niej.
Zarówno „siempre que”, jak i „en la medida en que” wyrażają pewien rodzaj warunku, ale to drugie podkreśla stopniowalność zależności.