Ćwiczenie zaawansowanych hiszpańskich idiomów używanych w esejach, felietonach i debatach publicznych: rozumienie w kontekście, parafraza oraz przekład na język neutralny.
Autor tego felietonu ostro kwestionuje oficjalną wersję wydarzeń.
Esej tylko ogólnie zarysowuje kontekst historyczny konfliktu.
Pod względem metodologicznym raport pozostawia naprawdę wiele do życzenia.
Ta powieść, sytuująca się na styku realizmu i fantastyki, jest warta lektury w najdrobniejszych szczegółach.
Redaktor naczelny nie owija w bawełnę, gdy krytykuje strategię rządu.
Społeczeństwo stoi na rozdrożu: albo pogodzi się z nierównościami, albo zacznie je otwarcie kwestionować.
Con su último artículo, la socióloga ha puesto el dedo en la llaga del fracaso educativo.
El testimonio de las víctimas nos muestra la violencia del régimen en carne viva.
Mientras unos se rasgan las vestiduras por la corrupción, otros la consideran ya moneda corriente.
En su discurso, la activista acusó a las élites de dar la espalda a las periferias rurales.
En sus columnas sobre cambio climático, la científica suele sentar cátedra.
El editorial describe, a grandes rasgos, un país que se halla en la encrucijada.
Wyrażenie „sentar cátedra” najczęściej oznacza, że ktoś wypowiada się jak niekwestionowany autorytet, czasem z lekkim poczuciem wyższości.
Zwrot „ser moneda corriente” w publicystyce sugeruje, że opisywane zjawisko jest wyjątkowe i rzadko spotykane.
Wyrażenie „rasgarse las vestiduras” opisuje spokojną, wyważoną krytykę typową dla tekstów naukowych.
Jeśli dziennikarz pisze, że politycy „dan la espalda a las minorías”, sugeruje raczej brak zainteresowania niż aktywną wrogość.
W recenzjach literackich idiom „no tener desperdicio” może pojawiać się zarówno w kontekście pozywnym (dzieło znakomite), jak i negatywnym (dzieło skandalicznie złe).
Konstrukcja „a caballo entre la crónica y el ensayo” będzie w recenzji naturalnym sposobem opisania tekstu hybrydowego gatunkowo.