Zestaw ćwiczy rozumienie i użycie hiszpańskich aluzji kulturowych, przysłów i powiedzonek stosowanych ironicznie lub eufemistycznie – m.in. „ser un Quijote”, „hacer de Celestina”, „esto parece Macondo”, „pan para hoy y hambre para mañana”, „a buen entendedor, pocas palabras”, „donde dije digo, digo Diego”, „ya nos conocemos”, „tú ya me entiendes”, „lo dejo ahí”, „no hace falta decir más”, „como decía mi abuela”, „en fin…”.
On jest kompletnym idealistą, który nadal walczy z wiatrakami.
Nie chcę robić za swatkę, ale wy dwoje pasujecie do siebie aż za dobrze.
Ta reforma to tylko krótkotrwała poprawa – chleb na dziś, głód na jutro.
Powiem ci tylko tyle, bo mądremu wystarczy kilka słów.
Nie będę ciągnąć tematu, ty już mnie rozumiesz.
Na tym skończę, cóż…
Desde que cambiaron de estrategia, esto parece Macondo.
Él va de Quijote, pero al final siempre acaba cediendo.
Como decía mi abuela, pan para hoy y hambre para mañana.
Ya nos conocemos, no hace falta decir más.
Yo lo dejo ahí y cada uno que saque sus conclusiones.
Donde dije digo, digo Diego; eso es lo que ha pasado con su promesa electoral.
Wyrażenie „ser un Quijote” może być użyte ironicznie, aby zasugerować, że ktoś jest naiwnym idealistą oderwanym od realiów.
Powiedzenie „hacer de Celestina” znaczy dosłownie „być czarownicą” i nie ma związku ze swataniem.
Zwrot „esto parece Macondo” odwołuje się do absurdalnej, nierealnej rzeczywistości znanej z literatury latynoamerykańskiej.
Zwrot „a buen entendedor, pocas palabras” bywa używany, żeby delikatnie zasugerować rozmówcy, że powinien się domyślić reszty bez dodatkowych wyjaśnień.
Formuła „tú ya me entiendes” często jest używana jako eufemistyczne niedopowiedzenie, zamiast nazywać rzeczy wprost.
Zwroty „lo dejo ahí” i „no hace falta decir más” pełnią podobną funkcję: sygnalizują, że mówca świadomie urywa wypowiedź, zostawiając miejsce na domysły.